Laden Evenementen

« Alle Evenementen

  • Dit event is voorbij.

Schwalbe-Tour-TransAlp 2012 eindigt abubt door zware crash Leon

30 juni 2012

TransAlp avontuur voor Frank/Leon ten einde door botsing met een auto in een afdaling tijdens de 6e etappe in Italië.

Met nog 24 km te gaan in deze voorlaatste etappe is Leon aan het wiel van Frank, die nog net kon uitwijken, in botsing gekomen met een tegemoet komende auto in de binnenbocht en hierbij over de kop geslagen achter de auto op het wegdek beland.
Leon is afgevoerd met ambulance en naar het zich laat aanzien heeft hij gescheurde knie en enkelbanden.

Sterkte toegewenst Leon!

Leon’s adresgegevens:
Molendijk 37H
3286 BG Klaaswaal

Onderstaand het verslag van Frank.

6e etappe Transalp van Grappa naar Trento

De dag van de val

Hoe 1 bocht en 1 auto in de afdaling naar de finish onze Transalp abrupt voortijdig beeindigd.
Het was vandaag de langste etappe met 145 km. Na een voorspoedig eerste deel van de koers waren we aangekomen op de laatste klim, waarin 1300 hm overbrugt moest worden.
Leon was sterk vandaag, want onze strategie dat hij iets sneller start en langzamer eindigt, waardoor we gelijk boven komen werkte niet. Ik liep te weinig in en toen ik zag dat hij de waterpost voorbij reed ipv te stoppen verloor ik’t vertrouwen en moest de groep waar ik in zat laten gaan. Leon moest me helpen met het laatste stukje. Ik roep en even later fietst Leon mopperend naast me. Enig duwwerk was nodig. Gelukkig bleken we er bijna te zijn en konden aan de afdaling beginnen in de hoop weer bij te komen. Maar dat valt tegen, want na een korte afdaling komen we op lange vlakke stukken met wind.
We beseffen dat’t niet gaat lukken om bij te komen en besluiten door te fietsen om het tijdsverlies zo beperkt mogelijk te houden. Aftellen: nog 30 km, nog 25 km, nog 20 km, en toen dus die bocht. Ik reed voor en kon uitwijking. Leon niet meer en klapte over de motorkap tegen de spiegel op het asfalt. Hij staat al weer voor ik er bij ben. Wat is de schade? Ik zie een schaafwond op het linkerbeen. De linkerschoen is uitgegaan. De fiets lijkt heel, maar er zit een grote slag in’t achterwiel in de trapper is ontzet. Snel is er een marchal van de organisatie ter plekke. De autobestuurder belt 112. Leon voelt aan knie en enkel en weet dat’t niet goed zit. Zitten maar en wachten op het rescueteam van de organisatie. Die zijn er ook snel en vlot daarna een ambulance. Het besef dringt door dat onze Transalp hier ophoudt. Geen dagklassering, geen 7e plaats in de einduitslag. We komen in de molen van politie en ziekenhuis. Voor we het door hebben lopen er diverse mensen rond ons. Het is warm. Leon mag zich niet meer bewegen en een harde plastic plank wordt op de grond gelegd, een nekbracelet omgedaan. Tamelijk onprofessioneel overigens. Hij wordt op een brancard gehezen en geheel vastgesnoerd. Inmiddels zijn we 45 minuten verder en de zon brand. Is het mogelijk een beetje tempo te maken en Leon naar het ziekenhuis in Trento af te voeren. Er wordt door iedereen druk getelefoneerd, maar verder gebeurd er weinig. Het rescue-team legt een NaCl oplossing infuus aan. Inderdaad wel handig want Leon ligt te zweten op het asfalt. Eindelijk; ze weten waar Leon heen kan, Trento; hij kan de ambulance in en vertrekken. In tussentijd heb ik zijn fiets al op transport naar Trento gezet. Diverse Transalp-renners passeren ons en zien Leon als dood ingesnoerd op de brancard liggen . De politie is er nog niet, maar komt ongeveer na een uur met loeiende sirens aanzetten. Het gaat allemaal zeer inefficient, en ik besef dat’t nog wel even duurt voor ik naar Trento kan. Wat de politie allemaal doet is me onduidelijk. Een rapport opmaken? De schuldvraag analyseren? Ze maken veel stampij over het ontbreken van de fiets als bewijsmateriaal. Of die weer uit Trento kan worden opgehaald? Ze bellen met de organisatie, schijnbaar niet met veel resultaat. Ik ben naast de bestuurder de enige mogelijke getuige, maar heb het ongeluk niet gezien. Ik leg uit dat de auto vanuit onze weghelft naar de zijne de bocht instuurde en Leon heeft geschept op het midden van de weg. Na het verstrekken van nog wat persoonlijke gegevens kan ik eindelijk vertrekken. Twee uur heeft’t geduurd. Snel naar Trento met mijn fiets, het hotel zoeken en Leon in’t ziekenhuis opzoeken. Het is al einde middag voor ik daar aankom. Een groot ziekenhuis, waar de weg vinden onmogelijk is. Wanneer ik Leon eindelijk gevonden heb, zit ie in een rolstoel op de gang te wachten op de diagnose. Het ziekenhuis maakt zich zorgen over de betaling. Ik zoek contact met de ziekteverzekeraar en SOS international, met het uiteindelijk resultaat dat we ter plekke moeten betalen..
Inmiddels zijn foto’s genomen die geen breuken laten zien. Het zijn dus de banden, pezen en aanhechtingen die gescheurd zijn.
Met een beenbracelet voor de rechterknie en een strakke kous om de enkel mag Leon vertrekken. Gelukkig. Gauw een paar krukken gekocht en een taxi geregeld en Leon op transport naar hotel gezet. Zelf weer op de fiets op zoek naar iets eetbaars voor ons.
We eindigen de dag tamelijk laat op het balkon van onze hotelkamer, met uitzicht op Trento, aan de pizza en bier. Tjonge, wat hebben we vandaag allemaal meegemaakt. Jammer van de Transalp, maar het ongeluk had veel slechter kunnen aflopen.

Gegevens

Datum:
30 juni 2012

INTERESSE IN DIT EVENEMENT